آخرین عناوین

پنجشنبه 8 ارديبهشت 1401-7:26 کد خبر:99236

خبرگزاری فارس گزارش می دهد:

همسرداری عاشقانه در زندگی بزرگان دین

این روزها دراحوالات جوادی آملی، احساسات نابی را به چشم دیدیم که نشان از سبک زندگی مثال زدنی بزرگان دین داشت و ما را مستقیما به آدرسی می‌برد که شاید خیلی اوقات درپی آن بوده ایم. «عشق»!


خزرتیترخبر: ( نفیسه خانلری)- صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم ؟! اشک‌ها و بی تابی‌های« آیت الله جوادی آملی» این عالم بزرگوار در سوگ از دست دادن همسرشان، قطعا خیلی‌ها را به تفکر واداشت و چهره متفاوتی را از این مرد بزرگ در نگاه مردم ترسیم کرد، شاید اینگونه وداع با همسر توسط چهره های مذهبی خیلی مرسوم نباشد، اما آیت الله جوادی آملی به شکلی ناخواسته، درس بزرگی به همه مردم داد تا شیوه عاشقانه زیستن را بیاموزند و از بروز محبتشان نهراسند، غم و بی تابی این مرجع تقلید نسبت به درگذشت همسرشان، نمونه مشت از خروار است، چرا که ایشان همواره نسبت به مقام زن و تکریم آن بسیار تاکید داشته و آنچنان مفصل در این زمینه سخن گفته و نوشته‌اند که عاشقانه‌های امروز ایشان برای همسرشان، اصلا دوراز انتظار نیست و البته می‌تواند الگویی باشد برای تمام کسانی که درپی عمل به فرمایشات الهی هستند و می‌خواهند سبک زندگی خود را براساس زندگی انبیا و بزرگان دین پیش ببرند، چه بسا که دین ما پر است از احادیث و روایاتی از زندگی ائمه اطهار(ع) که با همسرانشان یک زندگی عاشقانه توام با احترام داشته‌اند و حتی آنان نیز در فراق شریک زندگیشان، گریسته و بی تاب شده‌اند.

 

گفته می شود زمانی که خبر درگذشت حضرت فاطمه زهرا(س) را به امیرالمومنین(ع) دادند، ایشان از شنیدن این موضوع، از حال رفتند و وقتی به هوش آمدند، فرمودند: بمن العزاء یا بنت محمد(اى دختر رسول خدا به چه کسى در این مصیبت تسلیت باید گفت) و سپس فرمودند: کنت بک اتعزى ففیم العزاء من بعدک؟ (اى سیده النساء من اندوه و غمم را به تو تسلى مى‏دادم، بعد از تو به چه کسى خود را تسلیت دهم؟)؛ به واقع، عشق و وابستگی حضرت فاطمه(س) و حضرت علی(ع) آنقدر عظیم بوده که با نگاهی به زندگی این بزرگواران به راحتی می توان روایات بسیاری از رابطه خاص و عاشقانه پدرو مادر سادات مشاهده کرد، در روایتی آمده است که امیرالمومنین(ع) به منظور ابراز محبت به همسرشان می‌فرمایند: روحی لروحک الفداء و نفسی لنفسک الوقاء(روح من فدای روح تو و جان من سپر بلای جان تو باشد).

با توجه به آموزه های دینی و تاکیداتی که دین اسلام نسبت به روابط محبت آمیز میان زوجین و تکریم زنان در کانون خانواده داشته است، طبیعتا عالمان دینی نیز از این الگو پیروی کرده و دستورات الهی را مبنای زندگی خود قرار می داده اند، چه بسا که مرور خاطرانی مرتبط با سبک زندگی برخی از علما، ارتباط آن ها با همسران و نگاهشان به جایگاه زن در خانواده می تواند گشایشگر باشد.

 

آیت الله بهجت؛

همسرشان را به زحمت نمی انداختند

می گویند اگر اختلاف نظر یا مشکلی میان آیت الله بهجت و همسرشان پیش می آمده، آیت الله سکوت می کردند و برای جلوگیری از هرگونه بحث و ناراحتی، چندساعتی به اتاق می‌رفته و وقتی بیرون می آمدند، طوری رفتار می کردند که انگار آب از آب تکان نخورده است، همچنین آیت الله بهجت همیشه تلاش می کردند تا زحمت اضافی به گردن همسرشان نیندازند، مثلا گاهی که برایشان مهمان می‌آمده، خودشان دست به کار شده و از مهمانشان پذیرایی می کردند، زیرا مقید بودند که زحمت پذیرایی از مهمان را به گردن همسرشان نیندازند.